Yükseköğretim kurumlarımızdaki kontenjanların talebin çok altında olması nedeniyle, yurtdışında öğrenim gören öğrencilerin sayısı giderek artmaktadır. Milli Eğitim Bakanlığı'nın kayıtlarına göre, 33.830 öğrenci yurtdışında yükseköğrenim görmektedir. Ancak, birçok öğrencinin kayıt yaptırmadığı göz önüne alındığında, bu sayının yaklaşık 50.000 dolayında olduğu tahmin edilmektedir. Öte yandan, vakıf üniversitelerinin örgün öğretim sistemi içindeki payı halen % 3,1 dolayında olup, bu payın görünür gelecekte % 10’lar düzeyine çıkarılması büyük bir başarı olarak kabul edilmelidir. Bu nedenle, Türk yükseköğretiminin geleceğini sadece yurtdışı ve vakıf yükseköğretim kurumlarında aramak gerçekçi bir yaklaşım değildir; ağırlık büyük ölçüde devlet üniversitelerimizin üzerinde olacaktır.

• Üniversitelerimizin sahip oldukları her türlü fiziki mekan, tesis, teçhizat, bilgi birikimi ve insangücünü kullanarak ek kaynak yaratmalarının önündeki tüm engeller kaldırılmaktadır.
• Üniversitelerimiz, kaynaklarının gerçek anlamda sahibi kılınmakta, kendilerine tahsis edilen kamu kaynakları ile yarattıkları kaynakları ve öğrencilerden alınacak katkı paylarını birleştirerek faaliyetlerinin kapsam ve niteliğine uygun yıllık bütçelerini kendilerinin hazırlamalarına imkan tanınmaktadır.
• Üniversitelerimizin faaliyetlerinin kapsam ve niteliğinin gerektirdiği idari yapılanmayı kendilerinin kurmaları öngörülmekte, bu meyanda özel nitelikler gerektiren işlerin görülebilmesi için akademik unvan sahibi olmayan kişilerin rektör yardımcısı düzeyinde istihdam edilebilmelerine ve kadro karşılığı sözleşmeli idari personeli çalıştırmalarına imkan sağlanmaktadır.
• Üniversite yönetim kurullarına, öğretim elemanlarına bilim, araştırma-geliştirme, eğitim-öğretim, mal ve hizmet üretimine katkıları oranında ek ücret ödeme, kadro karşılığı veya giderleri üniversitenin kendi yarattığı kaynaklardan karşılanmak üzere sözletmeli akademik personel istihdam etme yetkisi verilmektedir.
• Üniversitelerde dekan adaylarının, müdür ve bölüm başkanı gibi akademik yöneticilerin ne şekilde belirleneceği senatolarca çıkarılacak yönetmeliklere bırakılmaktadır.
• Üniversitelerdeki enstitü, yüksekokul, konservatuvar, meslek yüksekokulu ve araştırma uygulama merkezlerinin işleyişleri ile bölümlerin iç yapılarına ilişkin düzenlemelerin yapılması üniversitelere bırakılmaktadır.
• Toplumla üniversite arasında ilişki kurmak, kalitenin yükseltilmesine ilişkin akademik değerlendirmeler yaparak Yükseköğretim Kurulu ve Üniversitelerarası Kurul’ca alınacak kararlara ve çıkarılacak yönetmeliklere esas teşkil edecek görüş ve önerileri hazırlamak üzere, onu uluslararası düzeyde temayüz etmiş bilim adamı ve beşi üniversite mensubu olmayan, kendi mesleklerindeki başarıları ile toplumda saygınlık kazanmış kişiden oluşan Akademik Değerlendirme Kurulu’nun oluşturulması öngörülmektedir.
• Akademik unvan terfilerinin, Akademik Değerlendirme Kurulu’nun akademik ünvanlı üyelerinin alanlara ve gelişmelere göre yapacakları öneriler üzerine Üniversitelerarası Kurul’un görüşü alınarak Yükseköğretim Kurulu’nca çıkarılacak yönetmelikle belirlenecek evrensel norm ve kriterlere göre, liyakatı öne çıkaran açık, şeffaf ve geniş katılım içeren usul ve esaslarla tamamen üniversitelerce yapılması öngörülmektedir.
• Türk yükseköğretiminde çağın gerektirdiği kalite düzeyi ile genç nüfusumuzun yarattığı toplumsal talebin, diğer bir deyişle, nicelik ve niteliğin bağdaştırılmasının önündeki en büyük darboğaz, kısıtlı mali kaynakların yanında, nitelikli öğretim üyesi açığıdır. Yurtdışında öğretim elemanı ve araştırıcı yetiştirilmesi için harcanan toplam miktar, üniversitelerimizde araştırmaya harcanan toplam miktarla karşılaştırılabilir boyuttadır. Bu nedenle, yurtdışında öğretim elemanı ve araştırıcı yetiştirilmesi programının genişletilerek yürütülmesi, yurtiçinde oluşmuş olan bilimsel potansiyelin de bu amaçla seferber edilmesi, kısıtlı kaynakların en etkin biçimde kullanılabilmesi ve kurumlar arası işbirliği ve koordinasyonun sağlanabilmesi için Milli Eğitim Bakanlığı, Yükseköğretim Kurulu, Devlet Planlama Teşkilatı, Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu ve Türkiye Bilimler Akademisi temsilcileri ile kendi alanlarında temayüz etmiş, eleman yetiştirme konusunda bilgi ve deneyim sahibi bilim adamlarından oluşan Öğretim Elemanı ve Üst Düzey Araştırıcı Yetiştirme Kurulu kurulması öngörülmektedir.
• Yükseköğretim, biri kişisel, diğeri ise toplumsal fayda sağlayan, yarı kamusal bir hizmettir. Bu hizmetin bedelinin kamu kaynakları yanında, kısmen de hizmetten yararlananlarca karşılanması, kamu maliyesinin temel ilkesidir. Ancak, sosyal adalet ve fırsat eşitliğinin gereği olarak muhtaç olanların korunması da çağdaş devletin temel görevlerindendir. Bu nedenlerle, öğrencilerin ödeyeceği katkı paylarının belirlenmesinde Yükseköğretim Kurulu’nca belirlenen cari maliyetlerin yarısını geçmemek koşuluyla, üniversite yönetim kurulları yetkili kılınmakta ve Yüksek öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu'nca (YURTKUR) verilen katkı payları kredisi ile belirlenen katkı payları arasındaki farkın üniversite işletme hesabından geri dönüşlü ve düşük faizli kredi ve karşılıklı veya karşılıksız burs olarak verilmesi öngörülmektedir.
• Her üniversitede kayıtlı öğrencilerin tabii üye olduğu Öğrenci Birliği kurulması, birlik başkanı ile yardımcısının, öğretim elemanlarının özlük hakları ve unvan terfileri dışında, oy hakkı ile senatoya ve görüşleri alınmak ve bilgi verilmek üzere katkı paylarının belirleneceği üniversite yönetim kurulu toplantılarına katılmaları öngörülmektedir.
• Kar amacı gütmeyen vakıflara, üniversite kurmanın yanında, bir üniversiteye bağlı olmaksızın, meslek yüksekokulu, yüksekokul, sadece yüksek lisans yaptırmak üzere enstitü ve bunların birden fazlasını içeren Vakıf Yükseköğretim Okulu kurma imkanı sağlanmaktadır.
• Öngörülmüş olan böylesine merkeziyetçilikten uzak bir yükseköğretim sistemi içinde Yükseköğretim Kurulu'nun işlevleri, esas olarak yükseköğretime tahsis edilen kamu kaynaklarını, üniversitelerin önerecekleri yıllık faaliyet programlarına dayalı olarak ve geliştirilecek kriter ve göstergelere göre, açık ve şeffaf sistemlerle üniversiteler arasında dağıtmak ve kaliteyi öne çıkaran akademik değerlendirme yapılmasını sağlamak konularında yoğunlaştırılmaktadır.

• Üniversite, fakülte, yüksekokul ve öğrenci sayıları her yıl sürekli olarak artmasına karşın, yükseköğretime ayrılan ödeneklerde devamlı azalma görülmektedir. Örneğin, 1993 yılında GSMH’nın % 0,90’ı, bütçenin ise % 4,1’i yükseköğretime ayrılırken, 1998 yılında GSMH’nın % 0,86’sı, bütçenin ise % 2,9’u yükseköğretime ayrılabilmiştir. 1999 Mali Yılı Bütçe Kanun Tasarısında GSMH’nın % 0,84’ü, bütçenin ise 2,8’inin yükseköğretime ayrılması öngörülmüştür. Bu itibarla, yükseköğretime ayrılan kaynağın arttırılması gerekmektedir.
• Üniversitelerin kendilerine verilen görevleri yapabilmesi için akademik ve idari kadroların artırılması gerekmektedir. Bu nedenle, üniversitelere gerek mali konuda gerekse kadro ve personel alımında esneklik getirilmesi; ayrıca, yükseköğretim üst kuruluşları ile yükseköğretim kurumlarının, sadece yeni açmış oldukları veya açacakları birimlere değil, tamamının personel ve mali konularda tasarruf tedbirleri dışına çıkarılmasının sağlanması gerekmektedir.
• Bölüm 5’de de açıkça ortaya konduğu gibi, başta öğretim üye ve yardımcıları olmak üzere idari personelimizin maaşları, içinde bulunduğumuz hızlı enflasyon ortamında satınalma gücünü büyük ölçüde yitirmiş durumdadır. Diğer kamu kuruluşlarında çalışan emsali personelle kıyaslandığında, yükseköğretim kurumlarında çalışan akademik ve idari personelin maaşlarının daha alt seviyede olduğu görülmektedir. Bu nedenle, akademik ve idari personelin maddi sıkıntılarını bir ölçüde hafifletmek için acil tedbirlerin alınması zorunludur.

• Üniversite döner sermayelerinde kesinti yapılmasını düzenleyen hükümlerin bütçe metinlerinden çıkartılması,
• Sağlık hizmetleri dahil, üniversitelerdeki döner sermayeler vasıtasıyla verilen her türlü hizmetin bedelinin ilgili üniversitenin yönetim kurulunca tespit edilmesi,
• 1999 Mali Yılı Bütçe Kanunu Tasarısının 47/a maddesindeki “… Ancak, hakimlik ve savcılık mesleklerinde bulunanlar ile bu meslekte sayılan görevlerde olanlar, yükseköğretim kurumları öğretim üyeleri …” şeklindeki hükmünün, “Yükseköğretim kurumlarında akademik kadrolara yapılacak atamalar” olarak değiştirilmesi,

• Yurt içinde ve yurt dışında öğretim elemanı yetiştirme uygulamasına devam edilmesi ve bu amaçla yeterli kaynağın kesintiye uğramadan sağlanması,
• Faaliyete geçirilemeyen fakülte ve yüksekokulların faaliyete geçirilmesi için gerekli kaynak temini ile yeterli kaynak ve nitelikli personel sağlanmadan yeni yükseköğretim kurumları açılmaması, Yükseköğretim Kurulu’nda benimsenmiş bir görüş olup, bu görüşe diğer yetkili mercilerinde iştiraki büyük önem arzetmektedir.
• KİT’ler dahil, muhtelif kamu kuruluşlarına ait olup, üniversiteler tarafından kullanılması uygun görülen gayrimenkullerin bedelsiz olarak üniversitelere devrinin sağlanması için Yüksek Planlama Kurulu’nca gerekli kararın alınması,
• Öğretim üyelerimizin kendilerini alanlarında yenilemek, yeni uygulamaları izlemek, doktora sonrası çalışmalarda bulunmak üzere yurt dışına gönderilmelerinin sağlanması amacıyla, ödenek yokluğu nedeniyle bugüne kadar hiç işletilmeyen 2547 sayılı Kanunun 39. maddesinin itletilmesi,
• Maliye ve Hazine’nin koyduğu kısıtlamalar sonucunda üniversitelere ayrılan ödeneklerin kullanılamaması hizmetlerin aksamasına neden olmaktadır. Bu itibarla, üniversitelere tahsis edilen ödeneğin kullanılmasına esneklik getirilmesi zaruri görülmektedir.
• Bütçe teklif ve tasarılarının, TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu'nda görüşülmesi esnasında Komisyon üyelerinin muhtelif üniversite bütçelerine eklenmek üzere verdikleri ödenek önergelerindeki miktarların, Yükseköğretim Kurulu bütçesinin transfer tertibine konularak, üniversite ihtiyaçları doğrultusunda yıl içinde Yükseköğretim Kurulu’nca dağıtılmasının sağlanması,
• Yeşil kart uygulaması nedeniyle muhtelif kamu kuruluşlarından alacağı doğan üniversitelerin bu alacaklarının, yine muhtelif kamu kuruluşlarına olan borçlarına mahsup edilmesi,
• Katkı kredisi talebinde bulunan öğrencilerin bu taleplerinin yerine getirilmesine kadar geçen zaman içerisindeki nakit ihtiyacını karşılamak amacıyla, Kredi ve Yurtlar Kurumu bütçesinden belli bir miktarın, bu öğrencilerin ihtiyaçlarının karşılanması için üniversite bütçelerine avans olarak aktarılmasının sağlanması,
• Yükseköğretim kurumlarına tahsis edilen kaynakların yetersizliği nedeniyle gerekli yatırımlar yapılamamaktadır. Bu nedenle, Yap-İşlet-Devret veya Yap-İşlet mevzuatında değişiklik yapılarak üniversitelerin de bu uygulamadan yararlandırılmasının sağlanması,
• 1050 Sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanunu’nun 31. ve 35. maddelerinin değiştirilerek yükseköğretim üst kuruluşları ile yükseköğretim kurumlarının bütçelerinin bölümlerinin Personel, Diğer Cari, Yatırım ve Transfer tertibi şeklinde düzenlenmesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisinde bütçenin Personel, Diğer Cari, Yatırım ve Transfer bölümleri itibarıyla görüşülmesinin sağlanması,
• 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 56. maddesinin e, f, g maddelerinin aşağıdaki şekilde değiştirilerek;

• Bir üniversite bütçesindeki ödenekleri diğer bir üniversite bütçesine aktarmaya, ilgili rektörün görüşü doğrultusunda Yükseköğretim Kurulu’na aktarma yetkisi verilmesi,
• Milli Eğitim Fonu’ndan yükseköğretime pay ayrılması,
• Geliştirme Ödeneğini düzenleyen 2914 Sayılı Kanunun 14. maddesi, 4.4.1998 tarih ve 23307 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4359 Sayılı Kanunla değiştirilmiştir. Bu madde hükmüne göre, Maliye Bakanlığı’nca hazırlanacak ödeme usulü esaslarının Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenmesi öngörülmüştür. Ancak, bugüne kadar mezkür kararnamenin çıkarılması mümkün olamamıştır.
• 1998 Mali yılı Bütçe Kanunu’nun 7. maddesi ile 1999 Mali Yılı Bütçe Kanun Tasarısının 7. maddesine göre, üniversitelerimizin öğrencilerden aldıkları katkı payları, döner sermaye gelirleri, araştırma fon gelirleri, diğer kaynak ve faaliyetlerden elde edilen gelirler ile Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi fonundan elde edilen gelirlerden kısa vadede harcanamayan kısmının, T.C. Merkez Bankasındaki veya muhabiri olan T.C. Ziraat Bankasındaki vadesiz hesaplarda toplanması öngörülmüştür. Üniversiteler için nemalandırılması büyük önem taşıyan bu gelirlerin, milli bankalarda vadeli hesaplara yatırılması gerekli görüldüğünden, 1999 Mali Yılı Bütçe Kanun Tasarısında bu konuda gerekli düzenlemenin yapılması zorunlu görülmektedir.
• 1999 Mali Yılı Genel Bütçe Kanun Tasarısına ekli (K) cetvelinin Fazla Çalışma Ücreti başlıklı (A)/2.a. fıkrasına “Bakanlıkların ve katma bütçeli genel müdürlüklerin merkez taşkilatlarına ait kadrolarda görev yapan şoförler” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ile yükseköğretim üst kuruluşlarında çalışan şoförlere” ibaresi eklenmesi öngörülmüttür.
• 1998 Mali Yılı Katma Bütçe Kanunu’nun 10. maddesinde, 15 üniversite ile sınırlandırılan hükmün, tüm üniversiteleri kapsayacak biçimde 1999 Mali Yılı Bütçe Kanun Tasarısının 10. maddesinde yer alması ve aşağıda belirtilen şekliyle yasallaşması gerekmektedir. “Maliye Bakanı, Yükseköğretim Kurulu’nun belirleyeceği üniversitelerin her birinin bütçelerinde yer alan ödenekleri (1), (2) ve (3) ödenek türü itibarıyla, gerektiğinde bir program altında toplamaya ve kullandırmaya; bu konu ile ilgili esas ve usulleri tespit etmeye, sınırlamalar getirmeye yetkilidir.”

g) “Hazine adına kayıtlı olup, yükseköğretim kurumlarına tahsis edilmiş taşınmaz mallar üzerinde ilgili yükseköğretim kurumlarının teklifi üzerine, öğrenci yurt binası ve müştemilatı yaptırılmak üzere mülkiyetin gayri ayni hak tesis edilebilir” hükmünün aynen yasallaşması.

ı) “Üniversite veya yüksek teknoloji enstitülerinde iktisat, işletme, hukuk, uluslararası ilişkiler, bilgi teknolojileri ve ileri teknolojiler ile öğretmenlik alanlarında ikinci öğretim kapsamında yürütülecek tezsiz yüksek lisans programlarının açılması, öğrencilerden alınacak öğretim ücretleri, bu programlarda fiilen ders veren öğretim üyelerine ödenecek ek ders ücretleri, aşağıda belirtilen esaslara uyulmak kaydıyla ilgili üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü yönetim kurulunun teklifi üzerine Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenir ve bu kararların birer örneği Yükseköğretim Kurulu tarafından Maliye Bakanlığı’na gönderilir.

Toplanan öğretim ücretleri ilgili kurumların bütçesine ilgili kurumların bütçesine özel ödenek kaydedilir. Kaydolunan özel ödeneğin % 30’undan az olmamak üzere ilgili üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü yönetim kurulunca belirlenecek miktarı, araştırma fonuna aktarılır. Geri kalanı ise, 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanununun 11. maddesi (son fıkrası hariç) ve 3843 sayılı Kanunun 10. maddesi hükümleri dikkate alınarak, 2914 sayılı Kanunun 11. maddesinin 4. fıkrasında akademik unvanlar itibarıyla öngörülen ek ders ücretinin 5 katını ve aynı maddede öngörülen sınav ücretinin 3 katını geçmemek üzere, bu eğitim programında fiilen ders veren öğretim üyelerine ek ders ve sınav ücreti olarak; 3843 sayılı Kanunun 12. maddesinde belirtilen esaslara göre de bu program için görevlendirilen idari personele fazla çalışma ücreti olarak ödenir. Özel ödeneğin yeterli olmadığı gerekçe gösterilerek kurum bütçesi, döner sermaye, araştırma fonu, vakıf, dernek ve sair kaynaklardan ayrıca ders ve sınav ücreti veya herhangi bir ödeme yapılamaz.

Öğretim ücretlerinin toplanmasına ve özel ödenek kaydedilmesine ve bentte düzenlenen diğer hususlara ilişkin esas ve usuller, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nın görüşü alınarak Maliye Bakanlığı’nca belirlenir.” şeklinde yer alan hükmün aşağıdaki şekilde değiştirilmesi öngörülmüttür:

ı) “Üniversite veya yüksek teknoloji enstitülerinde iktisat, işletme, hukuk, uluslararası ilişkiler, bilgi teknolojileri ve ileri teknolojiler ile öğretmenlik alanlarında ikinci öğretim kapsamında yürütülecek tezsiz yüksek lisans programlarının açılması, öğrencilerden alınacak öğretim ücretleri, bu programlarda fiilen ders veren öğretim üyelerine ödenecek ek ders ücretleri, aşağıda belirtilen esaslara uyulmak kaydıyla ilgili üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü yönetim kurulunun teklifi üzerine Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenir ve bu kararların birer örneği Yükseköğretim Kurulu tarafından Maliye Bakanlığı’na gönderilir.

Toplanan öğretim ücretleri, ilgili kurumların bütçesine özel ödenek kaydedilir. Kaydolunan özel ödeneğin % 30’undan az olmamak üzere, ilgili üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü yönetim kurulunca belirlenecek miktarı araştırma fonuna aktarılır. Geri kalan kısmı ise, bu eğitim ve öğretimle ilgili cari giderlere ve eğitime katkısı olan akademik ve idari personele ödenir. Özel ödeneğin yeterli olmadığı gerekçe gösterilerek kurum bütçesi, döner sermaye, araştırma fonu, vakfı dernek ve sair kaynaklardan ayrıca ders ve sınav ücreti veya herhangi bir ödeme yapılamaz.

“Öğretim Üyesi Yetiştirme Projesi kapsamında yurt içindeki yükseköğretim kurumlarında lisansüstü eğitim yaptırılacak araştırma görevlileri, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi tarafından yapılacak sınav ile seçilirler.

Sınavda başarı olanlar, yükseköğretim kurumlarının atama izni verilmiş araştırma görevlisi kadrolarına atanırlar ve önceden tespit edilecek yükseköğretim kurumlarında eğitim yapmak üzere 2547 Sayılı Kanunun 35. maddesine göre görevlendirilirler.

• Üniversite veya Yüksek Teknoloji Enstitüsü rektörleri, Üniversite ve Yüksek Teknoloji Enstitülerindeki döner sermaye işletmelerinin birinden, katkılarına bakılmaksızın, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 58. maddesindeki esaslara göre pay alırlar.
• 2547 Sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 7. maddesinin (c) fıkrasına göre, Üniversiteler veya Yüksek Teknoloji Enstitülerinin açmış oldukları yaz okullarına katılacak öğrencilerden toplam 280 ders saatine mukabil olmak ve anılan kanunun 46. maddesi uyarınca, ilgili fakülte ve program adına göre belirlenen yıllık öğrenci katkı payının iki katını aşmamak üzere Maliye Bakanlığı’nca belirlenecek miktarda yaz okulu öğretim ücreti alınır. Ancak bu miktarın tespitinde, 30.7.1998 tarih ve 98/11457 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 13. ve 15. madde hükümleri dikkate alınmaz. İkinci öğretim kayıtlı öğrencilerden alınacak azami yaz okulu öğretim ücreti, fakülte ve program adına göre normal örgün öğretimde kayıtlı öğrenciler için belirlenen yaz okulu öğretim ücretinin iki katını geçemez. Üniversite veya Yüksek Teknoloji Enstitüsü yönetim kurulu, Maliye Bakanlığı’nca fakülte ve program adına göre belirlenen miktardan daha az yaz okulu öğretim ücreti alınmasına, başarılı veya gelir düzeyi düşük öğrencilerden ise bu ücretin alınmamasına, veya belirlenen miktardan daha az öğretim ücreti alınmasına karar verebilir.

• 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 58. maddesine göre, Üniversite veya Yüksek Teknoloji Enstitülerinde; ilgili yönetim kurulunun önerisi ve Yükseköğretim Kurulu’nun onayı ile sadece bir döner sermaye işletmesi kurulabilir. Üniversite veya yüksek teknoloji enstitüleri ile bunlara bağlı birimlerde mevcut döner sermaye işletmeleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde birleştirilerek tek döner sermaye işletmesi haline dönüştürülür.

• 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 55. maddesine göre yükseköğretim kurumları adına tapuda kayıtlı taşınmazların kiralanması ve işletilmesi suretiyle elde edilecek gelirler ile Hazine adına kayıtlı olup, yükseköğretim kurumlarına tahsis edilmiş taşınmaz malların üzerinde herhangi bir inşaat yapılmamak ve irtifak hakkı tesisine konu edilmemek şartıyla, eğitim, sağlık ve sosyal amaçlı kiralanması ve işletilmesi suretiyle elde edilecek gelirlerin tamamını, ilgili yükseköğretim kurumunun her çeşit cari (personel hariç) ve yatırım harcamalarında kullanılmak üzere bir yandan özel gelir, diğer yandan mevcut veya yeni açılacak tertibe özel ödenek kaydetmeye Maliye Bakanı yetkilidir. Yatırım harcamaları, 1999 Yılı Programının Uygulanması, Koordinasyonu ve İzlenmesine Dair karar hükümlerine göre yatırım programı ile ilişkilendirilir. Bu ödeneklerin yılı içinde harcanmayan kısmı, ertesi yılın bütçesine devren gelir ve ödenek kaydolunur. Hazine adına kayıtlı olup, yükseköğretim kurumlarına tahsis edilmiş taşınmaz mallar üzerinde ilgili yükseköğretim kurumlarının teklifi üzerine, öğrenci yurt binası ve müştemilatı yaptırılmak üzere, mülkiyetin gayri ayni hak tesis edilebilir.
• “Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezinde (ÖSYM) görevli personele (işçiler hariç), Maliye Bakanlığı’nın uygun görüşü üzerine, ÖSYM Başkanı tarafından personelin kurum çalışmalarına katkısı, sorumluluğu, kadro unvanı ve derecesi gibi kriterlere göre belirlenecek miktarda aylık maktu fazla mesai ücreti ÖSYM fonundan ödenir.”